ବର୍ଷା — True / False Practice

ମେଘମାନେ ଶୂନ୍ୟପଥ ବା ଆକାଶରେ ବିଜୁଳି ସହିତ ମିଳିତ ହୋଇ ଘୋର ଶବ୍ଦରେ ବର୍ଷା କଲେ ।

ପୃଥିବୀ ଜଳ ପାଇବା ପରେ ଜଣେ କ୍ରୋଧୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପରି ଆଚରଣ କଲା ।

ବର୍ଷାଜଳ ପାଇ ଛୋଟ ଛୋଟ ନଦୀଗୁଡ଼ିକ ଲହରୀ ସହ ଉଛୁଳି ଉଠିଲେ ।

କବି ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର କପିଳେଶ୍ୱରପୁର ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।

ଭକ୍ତମାନେ ଅତିଥିଙ୍କୁ ଦେଖି ଯେପରି ଖୁସି ହୁଅନ୍ତି, ମୟୂରମାନେ ମେଘକୁ ଦେଖି ସେହିପରି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି ।

‘ବର୍ଷା’ କବିତାଟି ଓଡ଼ିଆ ଭାଗବତର ପ୍ରଥମ ସ୍କନ୍ଧରୁ ସଂଗୃହୀତ ହୋଇଛି ।

ଛତୁଗୁଡ଼ିକ ଛତା ଭଳି ଫୁଟିଥିବାରୁ ପୃଥିବୀ ରାଜାଙ୍କ ପରି ଶୋଭା ପାଉଛି ।

ମୟୂରମାନେ ନଦୀ କୂଳରେ ଥାଇ ମେଘକୁ ଚାହିଁ ନାଚନ୍ତି ।

ରାତି ସମୟରେ ଖଦ୍ୟୋତ ବା ଜୁଳୁଜୁଳିଆ ପୋକମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଜଗତକୁ ଆବୋରି ରହନ୍ତି ।

ମେଘର ଗର୍ଜନ ଶୁଣି ମାଛମାନେ ପାଣିରେ ଗର୍ଜନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।

ଜଳରାଶି ହେଉଛି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଜୀବନ ।

ପୃଥିବୀ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉତ୍ତାପରେ ଚାରି ମାସ ଧରି ତାପିତ ହୋଇ ରହିଥିଲା ।

କବିତାରେ ବର୍ଷା ଋତୁକୁ ସକଳ ଋତୁଙ୍କର ସାର ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ।

ବର୍ଷା ଋତୁ ଶୀତ ଋତୁ ପରେ ଆସିଥାଏ ବୋଲି କବିତାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।

‘ବର୍ଷା’ କବିତାଟି କବି ଅତିବଡ଼ି ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ।