ଉଠିଲୁ ଏଡ଼େ ବେଗି କାହିଁକିରେ ? — Key Points
‘ଉଠିଲୁ ଏଡ଼େ ବେଗି କାହିଁକି ରେ’ କବିତାରେ ମାଆ ଯଶୋଦାଙ୍କ ବାତ୍ସଲ୍ୟ ମମତା ଏବଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧୁର ବାଲ୍ୟଲୀଳା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
ଏହି କବିତାର ରଚୟିତା କବି ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣ ପଟ୍ଟନାୟକ ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ପାରଳାଖେମୁଣ୍ଡି ସହରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
‘ପ୍ରେମଭକ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ରିକା’, ‘ଚାଟୁ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଳି’, ‘ସ୍ଵପ୍ନ ବିଳାସ’ ଏବଂ ‘ଶ୍ରୀ ବୃନ୍ଦାବନପରିକ୍ରମା’ କବି ଗୋପାଳକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ସାହିତ୍ୟ କୃତି ଅଟେ ।
ରାତି ନ ପାହୁଣୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଶୀଘ୍ର ବିଛଣାରୁ ଉଠିପଡ଼ିବାରୁ ମାଆ ଯଶୋଦା ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ‘ଦୁଃଖୀଧନ’ ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରିଛନ୍ତି ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସକାଳୁ ଉଠି ଅଝଟ ହୋଇ ମାଆଙ୍କୁ ଦହି ମନ୍ଥନ ବା ଦହିମୁହାଁ କାମ କରିବାକୁ ଦେଉ ନଥିଲେ ।
ମାଆ ଯଶୋଦା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଖୁଆଦଣ୍ଡ ବା ଦହିମୁହାଁ ବାଡ଼ିରୁ ହାତ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ସର ଖୁଆଇଦେବେ ବୋଲି ବୁଝାଇଥିଲେ ।
ରାତି ପାହିଲେ ଗୀତ ଗାଇ ପୁଣି ଶୁଆଇଦେବା ଏବଂ ଭାଇ ବଳରାମଙ୍କ ସହ ଖେଳିବାକୁ ପଠାଇବା କଥା ମାଆ ଯଶୋଦା କହିଥିଲେ ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ମାଆଙ୍କ ଗୋଡ଼ରେ ନିଜ ପାଦ ଛନ୍ଦି ଦହିହାଣ୍ଡି ବା ମଥନଘଟରୁ ହାତ ପୂରାଇ ଲହୁଣୀ କାଢ଼ୁଥିଲେ ।
ଛାଇ ଦେଖିଲେ ଶରୀର ଶୁଖିଯିବ ବା ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯିବ ଭାବି ମାଆ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିଜ ଛାଇ ନ ଦେଖିବାକୁ ବାରଣ କରିଥିଲେ ।
ମାଆ ଯଶୋଦା ନିଜ ଶାଢ଼ୀର କାନି ବା ପଣନ୍ତରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମୁହଁ ପୋଛି ଅତି ସ୍ନେହରେ ଚୁମ୍ବନ ଦେଇଥିଲେ ।
ପାଠରେ ‘ନବନୀତ’ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଲହୁଣୀ ଏବଂ ‘ପ୍ରମାଦ’ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ବିପଦ ବା ଭ୍ରାନ୍ତି ବୋଲି ବୁଝାଏ ।
କବିତାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଦ ଶେଷରେ ଥିବା ଏକା ଧ୍ୱନି ବିଶିଷ୍ଟ ‘ପାଇଁକିରେ’ ଓ ‘ଗାଇକିରେ’ ଭଳି ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ସମତାନ ଶବ୍ଦ କୁହାଯାଏ ।
କବିତାରେ ବ୍ୟବହୃତ ‘ଏକାଇ’ ଶବ୍ଦର ସାଧାରଣ ରୂପ ‘ଏକୁଟିଆ’ ଏବଂ ‘ବେଗି’ ଶବ୍ଦର ସାଧାରଣ ରୂପ ହେଉଛି ‘ଶୀଘ୍ର’ ।
ପାରମ୍ପରିକ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନିୟମ ଅନୁସାରେ କ୍ଷୀରରୁ ଦହି, ଦହିରୁ ଲହୁଣୀ ଏବଂ ଲହୁଣୀକୁ ତରଳାଇ ଘିଅ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ ।
ଦିନର ପ୍ରଥମ ପ୍ରହର ସକାଳ ୬ ଘଟିକାରେ ଏବଂ ଦିନ ୧୨ ଘଟିକା ସମୟକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରହର ବା ଦ୍ୱିପହର କୁହାଯାଏ ।
ସନ୍ଥକବି ଭୀମ ଭୋଇ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଅନେକ କବିତା ରଚନା କରି ନିଜର ଅନନ୍ୟ ପ୍ରତିଭା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।