କଳାମାଣିକରେ — True / False Practice
କବିତାରେ ‘ନନ୍ଦନ’ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ପୁତ୍ର ଏବଂ ‘ମୃଦୁ’ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ କୋମଳ ଅଟେ।
‘ବାରୁଥାଇ’ ଶବ୍ଦର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ବନକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେବା।
ମାତା ଯଶୋଦା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧୁର ବେଣୁଗୀତ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ କାନ ଡେରି ରହିଥିଲେ।
‘ଝାଞ୍ଜି ଖରା’ ଶବ୍ଦଟି ଶୀତ ଋତୁର ପ୍ରଭାବକୁ ସୂଚିତ କରୁଛି।
ବନରେ ଡାକିନୀ ଓ ନିଶାଚରମାନଙ୍କ ଉପଦ୍ରବ ଥିବା ଶୁଣି ମାତା ଯଶୋଦା ଭୟଭୀତ ହୋଇଥିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଖରାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ସାଙ୍ଗରେ କଠାଉ ଓ ଛତା ନେଇ ବନକୁ ଯାଇଥିଲେ।
କବିତାରେ ବ୍ୟବହୃତ ‘ଅଧାମ’ ଶବ୍ଦର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ରାବିଡ଼ି।
ବାଳକୃଷ୍ଣ ଘରେ ଥିବାବେଳେ ଆନନ୍ଦର ସହିତ ଗୋଟିକା, ଅଧାମ ଓ ସର ଖାଉଥିଲେ।
ମାତା ଯଶୋଦା ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିଜ ହୃଦୟର ସକଳ ଦୁଃଖତାପ ନାଶ କରୁଥିବା ‘ହରିଚନ୍ଦନ’ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
‘ଅନ୍ଧଲଉଡ଼ି’ ରୂଢ଼ିଟିର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଅନ୍ଧାରରେ ବାଡ଼ି ବୁଲାଇବା।
ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ବନରୁ ଗୋରୁ ଘେନି ଫେରିବାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିଳମ୍ବ ହେବାରୁ ମାତା ଯଶୋଦା ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
କବିତାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ନନ୍ଦରାଜାଙ୍କ କ୍ରୋଧଭାବ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।
କବି ଅଭିମନ୍ୟୁ ସାମନ୍ତସିଂହାର ଯାଜପୁର ଜିଲ୍ଲା ବାଲିଆର ଏକ ସାମନ୍ତ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
‘କଳାମାଣିକରେ’ କବିତାଟି କବିଙ୍କର ‘ପ୍ରେମକଳା’ କାବ୍ୟରୁ ସଂଗୃହୀତ ହୋଇଛି।
‘କଳାମାଣିକରେ’ କବିତାଟି ପ୍ରାଚୀନ ରୀତିଯୁଗର କବି ଅଭିମନ୍ୟୁ ସାମନ୍ତସିଂହାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ।