ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ବିଶ୍ୱବିଦିତ ଗୁରୁ ପଦ୍ମବିଭୂଷଣ କେଳୁଚରଣ ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ସଂଘର୍ଷମୟ ଜୀବନ, ସାଧନା ଓ ସଫଳତା ବିଷୟରେ କେତେଜଣ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ଏହି ସାକ୍ଷାତକାରଟି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି। କେଳୁଚରଣଙ୍କ ଜନ୍ମ ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଳାଗ୍ରାମ ରଘୁରାଜପୁରରେ ହୋଇଥିଲା। ତାଙ୍କ ବାପା ଚାହୁଁଥିଲେ ଯେ ସେ ପଟ୍ଟଚିତ୍ର ଶିଳ୍ପ ଶିଖନ୍ତୁ, ମାତ୍ର ପିଲାଦିନରୁ ତାଙ୍କ ମନ ନାଚ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ଥିଲା। ସେ ଗୁରୁ ବଳଭଦ୍ର ସାହୁଙ୍କଠାରୁ ଗୋଟିପୁଅ ନାଚ ଏବଂ ମର୍ଦ୍ଦଳ ବଜାଇବା ଶିଖିଥିଲେ। ପରେ ପୁରୀର ମୋହନସୁନ୍ଦର ଦେବ ଗୋସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମଠରେ ରହି ରାସଲୀଳାରେ ‘ବାଳକୃଷ୍ଣ’ ଭୂମିକାରେ ନିଖୁଣ ଅଭିନୟ କରି ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟପାତ୍ର ହୋଇଥିଲେ।
ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଗଠନରେ ବାପାଙ୍କ ତିନୋଟି ଉପଦେଶ— ‘ହାତେ ମାପି ଚାଖଣ୍ଡେ ଚାଲିବ’, ‘କରଜ ନ କରି କରମ କରିବ’ ଏବଂ ‘ଯେଉଁ ରାସ୍ତାରେ ମୁଁ ରଖିଲି ସେଥିରେ ମୋର ନାଁ ରଖିବ’ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା। ବାପାଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ପରେ ପରିବାର ଚଳାଇବା ପାଇଁ ସେ କଠିନ ସଂଘର୍ଷ କରିଥିଲେ। ସେ କଟକ ଆସି ଓଡ଼ିଶା ଥିଏଟର୍ସ ଓ ପରେ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ରଙ୍ଗମଞ୍ଚରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରିୟାଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ପରିଚୟ ହେଲା ଏବଂ ପରେ ସେମାନେ ବିବାହ ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇଥିଲେ। ଗୁରୁ ପଙ୍କଜ ଚରଣଙ୍କଠାରୁ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ, ଗୁରୁ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ସିଂହଙ୍କଠାରୁ ମଞ୍ଚ ଅଭିନୟ ଏବଂ ଗୁରୁଦୟାଲ ଶରଣଙ୍କଠାରୁ ବିଭିନ୍ନ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟର କୌଶଳ ଆହରଣ କରି ସେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟକୁ ନୂତନ ରୂପ ଦେଇଥିଲେ।
ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟର ଉନ୍ନତି ଓ ପ୍ରସାର ପାଇଁ ସେ ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ‘ଓଡ଼ିଶୀ ଗବେଷଣା କେନ୍ଦ୍ର’ ଏବଂ ପରେ ‘ସୃଜନ’ ନାମକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଗଢ଼ିଥିଲେ। ସଂଯୁକ୍ତା ପାଣିଗ୍ରାହୀ ଓ କୁମକୁମ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ଭଳି ବହୁ ପ୍ରତିଭାବାନ ଶିଷ୍ୟାଙ୍କୁ ତାଲିମ ଦେଇ ସେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତରରେ ପହଞ୍ଚାଇ ପାରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଅମୂଲ୍ୟ ଅବଦାନ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ କେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର, ପଦ୍ମଶ୍ରୀ, ପଦ୍ମଭୂଷଣ ଏବଂ ପଦ୍ମବିଭୂଷଣ ଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା। ଗୁରୁଜୀଙ୍କ ମତରେ ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଏକ ତପସ୍ୟା। ଶେଷରେ ସେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱାର୍ଥପର ନ ହୋଇ ସମୂହ କଲ୍ୟାଣ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଏବଂ ନିରନ୍ତର ଉଦ୍ୟମ ବଳରେ ଜୀବନରେ ସଫଳ ହେବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇଛନ୍ତି।