ଭକ୍ତକବି ମଧୁସୂଦନ ରାଓଙ୍କ ରଚିତ ‘ହେମନ୍ତ’ କବିତାଟି ‘ଚୋଖି’ ରାଗରେ ନିବଦ୍ଧ।
କବି ଦାଶ ବେନହୁର କେବଳ ପାଞ୍ଚୋଟି ଶିଶୁସାହିତ୍ୟ ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିଛନ୍ତି।
ଶରତ ଋତୁ ପୃଥିବୀରେ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଭରି ଅଧିକ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବାରୁ କବି ତାହାକୁ ରାଜାର ମାନ୍ୟତା ଦେଇଛନ୍ତି।
ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକର ‘ଝରକାରୁ’ ଅଂଶରେ ଥିବା ‘ହେମନ୍ତ’ କବିତାଟି କବିବର ରାଧାନାଥ ରାୟଙ୍କ ରଚନା ଅଟେ।
ଭୋଦୁଅ ଓ ଅଶିଣ ଦୂରରେ ରହି ମାଟିକୁ ଚାହିଁ ହାତ ହଲାଇଥିଲେ।
ଶରତ ଋତୁ ନଈନାଳ ସବୁକୁ ବନ୍ୟା ଜଳରେ ଭସାଇ ନେଇ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ।
‘ନେଳିଆ ଆକାଶ’ ପଦ ମଧ୍ୟରେ ‘ନେଳିଆ’ ଶବ୍ଦଟି ହେଉଛି ଏକ ବିଶେଷଣ ପଦ।
କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ କବି ଦାଶ ବେନହୁରଙ୍କୁ ୨୦୦୦ ମସିହାରେ ‘ବାଲ୍ ସାହିତ୍ୟ’ ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା।
କବି ଦାଶ ବେନହୁର ନୟାଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ଖଣ୍ଡପଡ଼ାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
ବିଜୁଳି, ବତାସ, ପବନ ଓ ପାଣି ମଧ୍ୟରୁ ବିଜୁଳି ହିଁ ସେମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ନେତା ବୋଲି ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାପଡ଼େ।
ଶରତ ଋତୁରେ କଇଁ ଓ କାଶତଣ୍ଡୀ ଫୁଲ ହସି ଉଠନ୍ତି।
ଶରତ ଋତୁରେ ଆକାଶରେ କଳାହାଣ୍ଡିଆ ମେଘ ଘୋଟି ରହି ଭୀଷଣ ବର୍ଷା କରାଏ।
ଆଷାଢ଼ ଓ ଶ୍ରାବଣ ମାସର ଆଗମନରେ ଖରାର ଝାଞ୍ଜି ପବନ ଦୂରେଇ ପଳାଇଗଲା।
କବି ଦାଶ ବେନହୁରଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ନାମ ରାଧାନାଥ ରାୟ ଅଟେ।
‘ଶରତରାଜା’ କବିତାଟି କବି ଦାଶ ବେନହୁରଙ୍କ ‘ଶରତପାଇଁ ଗୀତ’ ସଂକଳନରୁ ସଂଗୃହୀତ ହୋଇଛି।