ମରାଠା ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଉତ୍ଥାନ — True / False Practice
ସ୍ୱାମୀ ରାଜାରାମଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ରାଣୀ ତାରାବାଈ ଦୃଢ଼ତାର ସହ ମୋଗଲମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମରାଠା ବାହିନୀକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ।
ପ୍ରଥମ ଇଂରେଜ-ମରାଠା ଯୁଦ୍ଧରେ ମରାଠା ଶକ୍ତିର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବସାନ ଘଟିଥିଲା।
ତାଞ୍ଜାବୁରର ମରାଠା ଶାସକ ସେରଫୋଜୀ ଦ୍ଵିତୀୟ ‘ଧନ୍ଵନ୍ତରୀ ମହଲ’ ନାମକ ଚିକିତ୍ସା କେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ।
ମରାଠାମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସରକାରୀ ପତ୍ରାଳାପ ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମୀ ଲିପି ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ।
ଅହଲ୍ୟାବାଈ ହୋଲକାର କାଶୀ ବିଶ୍ୱନାଥ ଏବଂ ସୋମନାଥ ମନ୍ଦିରର ପୁନଃନିର୍ମାଣ କରାଇଥିଲେ।
୧୭୬୧ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ତୃତୀୟ ପାନିପଥ ଯୁଦ୍ଧରେ ମରାଠାମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ।
ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ୟ ଅଭିଯାନ ସମୟରେ ଶିବାଜୀ ଡଚ୍ମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଥିବା କ୍ରୀତଦାସ ବ୍ୟବସାୟକୁ ବନ୍ଦ କରାଇଥିଲେ।
ଶିଲାଦାର ଶ୍ରେଣୀର ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନଙ୍କର ଘୋଡ଼ା ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଉପକରଣ ଖର୍ଚ୍ଚ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରାଜ୍ୟ ବହନ କରୁଥିଲା।
ମରାଠା ପ୍ରଶାସନରେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କଠାରୁ ଚୌଥ ଏବଂ ସରଦେଶମୁଖୀ ନାମକ ଦୁଇ ପ୍ରକାର କର ଆଦାୟ କରାଯାଉଥିଲା।
ଶାସନ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଶିବାଜୀ ନଅଜଣ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ନେଇ ‘ନବରତ୍ନ ସଭା’ ଗଠନ କରିଥିଲେ।
୧୬୬୫ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ଶିବାଜୀ ଏବଂ ରାଜପୁତ ସେନାପତି ଜୟ ସିଂହଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁରନ୍ଦର ଚୁକ୍ତି ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ ହୋଇଥିଲା।
ଶିବାଜୀ ବିଜାପୁରର ସେନାପତି ଆଫଜଲ୍ ଖାଁଙ୍କୁ ଏକ ବିଶାଳ ଖଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ।
ଶିବାଜୀ ମାତ୍ର ୧୬ ବର୍ଷ ବୟସରେ ନିଜର ସାମରିକ ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।
ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଯାଦବ ରାଜବଂଶର ରାଜଧାନୀ ପୁନେ ଥିଲା।
୧୬୭୪ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ରାୟଗଡ଼ ଦୁର୍ଗରେ ଛତ୍ରପତି ଶିବାଜୀଙ୍କର ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ଉତ୍ସବ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା।