ବିହଙ୍ଗ ବିପ୍ଳବ — Key Points
ବିହଙ୍ଗ ବିପ୍ଳବ ଗଳ୍ପର ରଚୟିତା ମହାପାତ୍ର ନୀଳମଣି ସାହୁ ଅଟନ୍ତି।
ହଳଦିବସନ୍ତ ଆମ୍ବଗଛର ଡାଳରେ ତିନିଥର ବସା ବାନ୍ଧିଥିଲା।
ବୁଢ଼ା ମାଙ୍କଡ଼ ତିନିଥରଯାକ ହଳଦିବସନ୍ତର ବସା ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲା।
ବସନ୍ତ ଋତୁ ସରିଯିବା ପୂର୍ବରୁ ଅଣ୍ଡା ଦେଇ ଛୁଆ ଫୁଟାଇବାକୁ ହଳଦିବସନ୍ତ ଚିନ୍ତିତ ଥିଲା।
ନିକଟସ୍ଥ ସମସ୍ତ ଗଛରେ ଅନ୍ୟ ଚଢ଼େଇମାନେ ବସା ବାନ୍ଧି ସାରିଥିଲେ।
ଡାମରାକୁଆ ଅତ୍ୟାଚାରର ପ୍ରତିବାଦ କରିବାକୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକାଠି ହେବାକୁ କହିଥିଲା।
କାଉମାନେ ଅନ୍ୟାୟର ପ୍ରତିରୋଧ ପାଇଁ ଥଣ୍ଟରେ ଖୁମ୍ପିବା ଓ ନଖରେ ବିଦାରିବାକୁ ପଛାନ୍ତି ନାହିଁ।
ହଳଦିବସନ୍ତ, ଶାରୀ ଓ କୋଇଲିହେରିକାଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ପକ୍ଷୀଜାତିର ସଭ୍ୟତା ଓ ସଂସ୍କୃତି ବଞ୍ଚିଛି।
ଗଙ୍ଗେଇ ପୋଖରୀ ଶୁଖିଯିବାରୁ ଖାଦ୍ୟାଭାବ ବଢ଼ିଥିବା କଥା କହିଥିଲା।
ବଗ କଳା ଓ ଅନ୍ୟ ରଙ୍ଗର ଚଢ଼େଇମାନଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିବା ଅହଙ୍କାରୀ ପକ୍ଷୀ ଥିଲା।
ବଗ ହଳଦିବସନ୍ତ ଓ କୋଇଲିଙ୍କୁ ବିଦେଶୀ ବୋଲି ଅପବାଦ ଦେଇଥିଲା।
ହଳଦିବସନ୍ତ ସମଗ୍ର ବସୁଧାକୁ ନିଜର ଜନ୍ମଭୂମି ଭାବି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜର ମନେ କରୁଥିଲା।
କଜଳପାତି ପକ୍ଷୀସମାଜରେ ମଧ୍ୟସ୍ଥତା କରି କଳିତକରାଳ ମେଣ୍ଟାଇ ଦେଉଥିଲା।
ବୁଢ଼ା ମାଙ୍କଡ଼ ନିଜକୁ ବଳଶାଳୀ ଭାବି ଯାହା ଇଚ୍ଛା ତାହା କରିବାକୁ ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ମନେ କରୁଥିଲା।
କଜଳପାତିର ବୁଝାଇବାରେ ମାଙ୍କଡ଼ ନ ମାନିବାରୁ ମାମଲା ରାଜାଙ୍କ ଦରବାରକୁ ଗଲା।
ରାଜଦରବାରରେ କାଉ ହଳଦିବସନ୍ତ ପକ୍ଷରେ ଓକିଲାତି କରି ମାଙ୍କଡ଼କୁ ଦୋଷୀ ପ୍ରମାଣ କରିଥିଲା।
ପ୍ରଥମେ ଭଲ୍ଲୁକ ମହାରାଜ ମାଙ୍କଡ଼କୁ ଦୋଷୀ କହି କଠିନ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ରାୟ ଦେଇଥିଲେ।
ଲାଞ୍ଚସ୍ୱରୂପ ପାତିଲା ପଣସ ପାଇ ରାଜା ନିଜର ରାୟ ବଦଳାଇ ହଳଦିବସନ୍ତକୁ ଦୋଷୀ କହିଥିଲେ।
ଘରଚଟିଆ ରାଜସିଂହାସନ ପଛରେ ରଖାଯାଇଥିବା ପଣସ ଦେଖି ଲାଞ୍ଚର ସତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲା।
ପକ୍ଷୀମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଲାଞ୍ଚୁଆ ରାଜା ଓ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ସିଂହାସନରୁ ତଡ଼ିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ।