ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ଜଣେ ଅମର କବି। ତାଙ୍କର ‘ଓଡ଼ିଆ ଭାଗବତ’ ଓଡ଼ିଶାର ସଂସ୍କୃତି ଓ ଜନଜୀବନ ସହିତ ଗଭୀର ଭାବେ ଜଡ଼ିତ। ପ୍ରସ୍ତୁତ ପାଠରେ ଭାଗବତରୁ ଚୟନ କରାଯାଇଥିବା ଦଶଟି ଶିକ୍ଷଣୀୟ ସୂକ୍ତି ମାଧ୍ୟମରେ ମନୁଷ୍ୟର ଉତ୍ତମ ଜୀବନଯାପନ ପାଇଁ ଦରକାରୀ ନୀତି ଓ ଆଦର୍ଶ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି।
କବି କହିଛନ୍ତି ଯେ ଅନେକ ଜନ୍ମର ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ ମନୁଷ୍ୟ ଜନ୍ମ ମିଳେ। ତେଣୁ ଏହି ଜୀବନକୁ ସାର୍ଥକ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଉପକାର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ଅନ୍ୟକୁ ହିଂସା କରେ, ସେ କେବଳ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରେ ନାହିଁ। ସେହିପରି ବିନୟ ଓ ମଧୁର କଥା କହିଲେ ଅନ୍ୟର ମନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଉତ୍ତମ ଲୋକଙ୍କ ସଙ୍ଗତି ମଣିଷର ଚରିତ୍ର ଓ ବ୍ୟବହାରକୁ ଭଲ କରେ। ଗୁରୁଙ୍କୁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ସମାନ ମାନି ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଗୁରୁ ଶିଷ୍ୟକୁ ଜ୍ଞାନ ଓ ସତ୍ମାର୍ଗ ଦେଖାନ୍ତି। ମହତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଯାହା ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ତାହାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଅତି ପରିଚୟ ହେଲେ ଅନାଦର ହୋଇପାରେ, ତେଣୁ ପରିଚିତ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ରଖିବା ଦରକାର।
ପାଠର ଶେଷ ମୁଖ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ହେଉଛି କର୍ମଫଳ। ମଣିଷ ଯେପରି କର୍ମ କରେ, ସେହି କର୍ମର ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଭୋଗ କରେ। ତେଣୁ ଭଲ କାମ, ପରୋପକାର, ବିନୟ, ଉତ୍ତମ ସଙ୍ଗତି, ଗୁରୁଭକ୍ତି ଓ ସତ୍ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନକୁ ଧନ୍ୟ କରିବାକୁ ଏହି ସୂକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଆମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥାଏ।