ଆମ ପୃଥିବୀ : ଜୀବନଧାରଣକାରୀ ଏକ ଅନ୍ୟନ୍ୟ ଗ୍ରହ — True / False Practice
ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ଜୈବ ବିବିଧତା ନଷ୍ଟ ଏବଂ ପ୍ରଦୂଷଣକୁ ଏକତ୍ର ତ୍ରୈକଗ୍ରହୀୟ ବା ତ୍ରିଗୁଣ ଗ୍ରହୀୟ ସଙ୍କଟ କୁହାଯାଏ ।
୧୯୮୭ ମସିହାର ମଣ୍ଟ୍ରିଲ ପ୍ରୋଟୋକଲ୍ ଚୁକ୍ତିନାମା ମୁଖ୍ୟତଃ ସମୁଦ୍ରର ତୈଳ ସ୍ତର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ହୋଇଥିଲା ।
ଭାରତୀୟ ମହାକାଶ ଗବେଷଣା ସଂଗଠନ (ISRO) ଦ୍ୱାରା ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ମଙ୍ଗଳଯାନ ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା ।
ମାଛ ଏବଂ ବେଙ୍ଗମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମାୟନ ଓ ଭ୍ରୂଣର ବିକାଶ ସ୍ତ୍ରୀ ଶରୀର ଭିତରେ ହିଁ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ ।
ସପୁଷ୍ପକ ଉଦ୍ଭିଦରେ ଫୁଲର ପରାଗ କୋଷ ଭିତରେ ଥିବା ପରାଗ ରେଣୁ ହେଉଛି ସ୍ତ୍ରୀ-ଯୁଗ୍ମକ ।
ପ୍ଲାନାରିଆ ନାମକ ଏକ ଚେପଟା କୃମି ନିଜ ଶରୀରର କେବଳ ଏକ ଛୋଟ ଖଣ୍ଡରୁ ପୁନରୁଦ୍ଭବନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ପୁନଃ ବୃଦ୍ଧି ପାଇପାରେ ।
ଅଲିଙ୍ଗୀ ଜନନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିବା ନୂତନ ଜୀବ ନିଜ ପିତାମାତାଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ଗୁଣ ବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇଥାଏ ।
ପୃଥିବୀର କଠିନ ଅଂଶ ଯେପରିକି ପଥର, ମାଟି ଓ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥକୁ ନେଇ ଜଳମଣ୍ଡଳ ଗଠିତ ।
ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ଥିବା ଓଜୋନ ସ୍ତର ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଆସୁଥିବା କ୍ଷତିକାରକ ଅତିବାଇଗଣୀ ରଶ୍ମିକୁ ଅବରୋଧ କରେ ।
ପୃଥିବୀର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଥିବା ତରଳ ଲୁହାର ଗତି ପୃଥିବୀର ଚୁମ୍ବକୀୟ କ୍ଷେତ୍ର ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଦାୟୀ ।
ମଙ୍ଗଳ ଗ୍ରହର ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ପୃଥିବୀର ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ତୁଳନାରେ ଏକ ଶହ ଗୁଣ ଅଧିକ ଘନ ଅଟେ ।
ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଯେଉଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦୂରତା ମଧ୍ୟରେ ଜଳ ତରଳ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିପାରେ, ତାହାକୁ ବାସଯୋଗ୍ୟ ବା ଗୋଲ୍ଡିଲକ୍ସ୍ ଅଞ୍ଚଳ କୁହାଯାଏ ।
ବୁଧ ଗ୍ରହରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଘନ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଥିବାରୁ ଏହାର ହାରାହାରି ତାପମାତ୍ରା ସୌରମଣ୍ଡଳରେ ସର୍ବାଧିକ ଅଟେ ।
ସୌରଜଗତରେ ଶୁକ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟର ନିକଟତମ ଗ୍ରହ ନ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଘନ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଯୋଗୁଁ ସବୁଠାରୁ ଗରମ ଗ୍ରହ ଅଟେ ।
ପୃଥିବୀର ଜୀବସତ୍ତା ଧାରଣକାରୀ ବାହ୍ୟ କଠିନ ସ୍ତର ବା ଭୂତ୍ୱକ୍ ପୃଥିବୀର ଆକାର ତୁଳନାରେ ଏକ ସେଓର ଚୋପା ପରି ପତଳା ।