ପଦାର୍ଥର ପ୍ରକୃତି : ମୌଳିକ, ଯୌଗିକ ଓ ମିଶ୍ରଣ — True / False Practice
ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରାଚୀନ ଢୋକ୍ରା କଳାରେ ମହୁମାଛି ମହମ ଏବଂ ପିତ୍ତଳ ବା କଂସା ଧାତୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ।
ଆଲୋକ, ତାପ ଏବଂ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ହେଉଛି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ପଦାର୍ଥର ଉଦାହରଣ ।
ଗ୍ରାଫିନ୍ ଏରୋଜେଲ୍ ହେଉଛି କାର୍ବନରୁ ତିଆରି ପୃଥିବୀର ସବୁଠାରୁ ଭାରୀ ପଦାର୍ଥ ।
ଲୌହ ସଲ୍ଫାଇଡ୍ ସହିତ ଲଘୁ ଲବଣାମ୍ଳ ମିଶାଇଲେ ପଚା ଅଣ୍ଡା ଗନ୍ଧଯୁକ୍ତ ହାଇଡ୍ରୋଜେନ୍ ସଲଫାଇଡ୍ ଗ୍ୟାସ ନିର୍ଗତ ହୁଏ ।
ଲୌହ ସଲ୍ଫାଇଡ୍ରେ ଥିବା ଲୁହାକୁ ଚୁମ୍ବକ ସାହାଯ୍ୟରେ ସହଜରେ ଆକର୍ଷିତ କରି ପୃଥକ୍ କରାଯାଇପାରିବ ।
ଲୁହାଗୁଣ୍ଡ ଓ ଗନ୍ଧକ ଗୁଣ୍ଡର ମିଶ୍ରଣକୁ ଉତ୍ତପ୍ତ କଲେ ଲୌହ ସଲ୍ଫାଇଡ୍ ନାମକ ଯୌଗିକ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।
ଚିନିକୁ ଗରମ କଲେ ଏହାର ବିଘଟନ ଘଟୁ ନ ଥିବାରୁ ଏହା ଏକ ମୌଳିକ ପଦାର୍ଥ ଅଟେ ।
ଜଳର ଗୋଟିଏ ଅଣୁରେ ଉଦ୍ଜାନ ଏବଂ ଅମ୍ଳଜାନ ପରମାଣୁ ସଂଖ୍ୟାର ଅନୁପାତ ୧:୨ ଅଟେ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମୌଳିକ ସମାନ ପ୍ରକାରର କଣିକା ବା ପରମାଣୁ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ।
ସାଧାରଣ ତାପମାତ୍ରାରେ ପାରଦ ଏକ ତରଳ ଅଧାତୁ ଏବଂ ବ୍ରୋମିନ୍ ଏକ ତରଳ ଧାତୁ ଅଟେ ।
ଜଳ ମଧ୍ୟଦେଇ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପ୍ରବାହିତ କଲେ ଏହା ବିଘଟିତ ହୋଇ ଉଦ୍ଜାନ ଏବଂ ଅମ୍ଳଜାନ ଗ୍ୟାସ ସୃଷ୍ଟି କରେ ।
ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ଗ୍ୟାସ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଚୂନପାଣି ଦୁଧିଆ ବର୍ଣ୍ଣ ଧାରଣ କରେ ।
ବାୟୁରେ ଥିବା ଯବକ୍ଷାରଜାନ ଗ୍ୟାସ ଦହନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଷ୍ଟେନ୍ଲେସ୍ ଷ୍ଟିଲ୍ରେ ଲୌହ, କ୍ରୋମିୟମ୍, ନିକେଲ ଏବଂ ଅଳ୍ପ ପରିମାଣରେ କାର୍ବନ ଥାଏ ।
ମିଶ୍ରଣରେ ଥିବା ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକ ନିଜ ନିଜର ଗୁଣ ବଜାୟ ରଖନ୍ତି ଏବଂ ପରସ୍ପର ସହିତ ରାସାୟନିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କରନ୍ତି ନାହିଁ ।